Aynı fabrikadan, bambaşka bir dil. Koleksiyondaki öbür Haking makinesi Super Flash ahşap kaplamayla salona benzemeye çalışıyordu; bu ise tam tersini yapıyor. Baştan aşağı mat siyah, üstünde kabartma dokular, ince beyaz çizgilerle bölünmüş yüzeyler. Yetmişlerin sonunda ahşabın modası geçti, yerini siyah plastik ve hi-fi grafiği aldı: amplifikatörler, kasetçalarlar ve fotoğraf makineleri artık aynı görünüyordu.
Objektifin yanında iddiasız bir künye duruyor: 1:8 / 25 mm. f/8 sabit bir diyafram demek — açılıp kapanan bir şey yok, hep aynı delik. Odak da sabit. Yani makine ışığa da mesafeye de kayıtsız; bütün yükü sağdaki büyük flaş ve filmin kendi toleransı taşıyor.
Üst kapaktaki anahtarın iki konumu bunu özetliyor: OFF ve şimşek. Yanındaki turuncu pencere flaşın dolduğunu haber veriyor. Makinede ayarlanabilir başka hiçbir şey yok.
Yılını bilmiyorum. Haking'in Flashmatic 110 ailesi yetmişlerin sonu ile seksenlerin başı arasında üretildi; bu S8 varyantına dair güvenilir bir kayıt bulamadım.