Instamatic serisinin sonuna doğru gelen bir makine. 126 kartuş 1963'te çıkmıştı; 77X 1977'de raflara girdiğinde format gençliğini çoktan geride bırakmıştı ve Kodak'ın asıl umudu daha küçük 110'daydı. Buna rağmen 126 makineler seksenlerin ortasına kadar üretilmeye devam etti — ucuzdu, satıyordu.
Gövdenin tamamı plastik. Koleksiyondaki metal ön plakalı 155X ya da 177X'in yanına konunca aradaki on yıl elle tutuluyor: fırçalanmış alüminyumun yerini tek parça kalıp, ağırlığın yerini hafiflik almış. Aynı işi yapan ama artık kendini bir alet gibi göstermeye çalışmayan bir nesne.
Adındaki X, üstteki yuvarlak yuvaya takılan magicube flaşı işaret ediyor: pilsiz, mekanik olarak ateşlenen dört yüzlü küp. Instamatic'in bütün mantığı gibi o da tek bir söz veriyordu — düşünme, bas.