Ön yüzün sağ alt köşesinde, küçük üç oyuğa yapıştırılmış üç harf duruyor: R · F · B.
Bunlar Kodak'ın koyduğu bir işaret değil. Trimlite kutusundan bir çıkartma tabakası çıkıyordu — alfabenin bütün harfleri, her biri üçer kez. Makineyi alan kişi kendi baş harflerini seçip bu oyuklara yapıştırıyordu. Yetmişlerde herkesin aynı siyah plastik kutuyu taşıdığı bir dünyada, hangisinin sizinki olduğunu ayırt etmenin yolu buydu.
Yani bu makinenin üzerinde bir yabancının adı yazıyor. R.F.B. kimdi, hangi karelerin düğmesine bastı, o filmler ne oldu — hiçbirini bilmiyoruz. Geriye üç harf kaldı.
Makinenin kendisi serinin en sadesi. Objektif 25 mm f/11, odak 1,5 metreden sonsuza sabit. Enstantane iki kademe: gündüz 1/90, flaşta 1/40. Üstteki yuvaya flipflash çubuğu giriyor — dört ampul, çevirip takınca dört tane daha; pil istemiyor. Ayarlanacak hiçbir şey yok.
Trimlite adı gövdeden geliyor: Kodak'ın 110 serisi içinde en ince, en hafif olanlar. Aynı yıl çıkan Tele-Instamatic 608 ikinci bir objektifle iddiayı büyütüyordu; bu ise tersini yapıyor, her şeyi çıkarıp geriye yalnızca kutuyu bırakıyor.